جهیزیه اموالی است که زوجه بنا بر رسم موجود آنها را خریداری نموده و با خود به خانه شوهر می برد. جهیزیه در مالکیت زوجه می باشد و زوج فقط اجازه استفاده و انتفاع را از آن وسایل دارد.
*گاهی اوقات مرسوم است که بعد از تهیه جهیزیه ، لیستی از آن را تهیه می کنند و به امضای زوج می رسانند که در اصطلاح حقوقی به آن سیاهه گویند. زوجه برای استردادجهیزیه باید به دادگاه مراجعه نماید و شرط تقاضای وی موجود بودن عین جهیزیه میباشد.
 
*گاهی اوقات عین جهیزیه تلف شده است در این اینجا باید به این نکته توجه نمود که زوجه ابتدا باید سبب طلب خود را اثبات نماید مثلاً فاکتور خرید ارائه نماید آنگاه دادگاه حکم به رد قیمت جهیزیه تلف شده می دهد . ومطالبه قیمت جهیزیه منوط به تلف آن می باشد.
 
*از نظر رویه قضایی جهیزیه ملک زن می باشد و ظاهر این است که زن اجازه استفاده از آنرا مجاناً به شوهر داده است و گرفتن رسید در این خصوص برای زن اثبات مالکیت می کند ولی بقای آنرا نزد زوجه ثابت نمی نماید و زوجه می تواند تا زمانی که عین جهیزیه موجود می باشد آنرا مسترد نماید و وقتی که عین تلف شد می تواند قیمت آنرا مطالبه نماید. ماده ۱۱۱۸ و مواد ۶۱۲ لغایت ۶۱۵ قانون مدنی در این خصوص مستند آراء قرار می گیرد و نزدیک به منظور می باشد.
 
*جهزیه اموالی است که به عاریه در اختیار زوج قرار می گیرد و ید زوج نسبت به جهیزیه امانی است و چنانچه زوج نسبت به آنها افراط و تفریط نداشته باشد نسبت عیب و نقص در آن مسئولیتی ندارد.حال اگر زوجه باعث ورود خسارت به اموال جهیزیه بشود همسر وی می تواند با مراجعه به دادسرا ، از همسر خود شکایت کیفری نماید.